Στο πλαίσιο των κοινωνικών παρεμβάσεων της μέσω της ενημέρωσης και ενεργοποίησης των πολιτών για την προστασία του Περιβάλλοντος η Κοινο_Τοπία διοργάνωσε εκδήλωση με θέμα «Έλευση τρένου – αναβάθμιση προαστιακού στo διευρυμένο Δήμο Πατρέων».


Τις προτάσεις τους παρουσιάσαν οι Βασίλης Γκλαβάς διαχειριστής της σελίδας του fb οι φίλοι του προαστιακού και πρώην στέλεχος του Δικτύου ΕΠΙΒΑΤΗΣ και Κώστας Πέττας μέλος του Συλλόγου Φίλων του Σιδηροδρόμου www.sfs.gr, δίνοντας έμφαση στα εξής:

·Η έλευση της νέας σιδηροδρομικής γραμμής είτε γίνει επίγεια είτε υπόγεια θα πρέπει να αναβαθμίσει τον υφιστάμενο προαστιακό και να αξιοποιηθεί για την ανάπτυξη ενός αστικού τραίνου στο διευρυμένο Δήμο Πατρέων.

·Οι υφιστάμενες στάσεις θα πρέπει να εξακολουθούν να υπάρχουν στις σημερινές τοποθεσίες. Παράλληλα με την έλευση του νέου τραίνου να εκσυγχρονιστεί και το τμήμα Άγιος Ανδρέας – Κάτω Αχαΐα ώστε η υπηρεσία να είναι ηλεκτροκίνητη σε όλη τη διαδρομή.

·Θα πρέπει η πόλη να διεκδικήσει τη διακλάδωση με τροχιοδρομική υποδομή για Νοσοκομείο/Πανεπιστήμιο από την περιοχή του Ρίου και για Νοσοκομείο/ΤΕΙ από την περιοχή του κέντρου της Πάτρας. Η υπηρεσία του αστικού τραίνου με την προσθήκη των τροχιοδρομικών κλάδων θα μπορεί να καλύπτεται από συρμούς tram-train.

·Με τη χρήση της υποδομής του ΟΣΕ μειώνεται το συνολικό κόστος κατασκευής του τραμ το οποίο σε παλιότερη μελέτη ήταν μεν οριακά βιώσιμο και με απαγορευτικό κόστος κατασκευής. Μία πολύ σημαντική επισήμανση η οποία αποφεύγεται να αναφερθεί είναι το που θα συντηρούνται οι συρμοί του σημερινού προαστιακού αφού κατά την κατασκευή της νέας γραμμής το υπάρχον μηχανοστάσιο θα καταργηθεί. Αστικό τραίνο χωρίς μηχανοστάσιο δε μπορεί να υφίσταται.

Στη συνέχεια παρουσιάσθηκε το εργαλείο οικονομικής αξιολόγησης, «Guide to Cost-Benefit Analysis of Investment Projects» που χρησιμοποιεί η Ευρωπαϊκή επιτροπή για την αξιολόγηση των συγκοινωνιακών έργων και για την τελική απόφαση χρηματοδότησής τους. Από την παρουσίαση καταλαβαίνει κανείς την τεράστια δυσκολία χρηματοδότησης του έργου της υπογειοποίησης.

Επίσης παρουσιάσθηκαν ορισμένα δεδομένα της υπογειοποίησης όπως η δημιουργία δύο ορυγμάτων στην πόλη, η ανάγκη για συχνές στάσεις του tram-train, η ανάγκη για την υπογειοποίηση της Όθωνος – Αμαλίας, η οποία κόβει την πρόσβαση στο θαλάσσιο μέτωπο κ.α.

Οι συμμετέχοντες μέσα από τις τοποθετήσεις και το διάλογο που πραγματοποιήθηκε αναγνώρισαν την ανάγκη κατασκευής ενός ελαφρού tram-train το οποίο με πυκνές στάσεις και δρομολόγια θα συμβάλει στη βιώσιμη κινητικότητα στην πόλη μας, ειδικά εάν η επόμενη δημοτική αρχή διεκδικήσει την κατασκευή παράκαμψης για Πανεπιστήμιο, Νοσοκομείο και ΤΕΙ. Με αυτές τις προϋποθέσεις οι περιοχές αυτές είναι εφικτό να έχουν σιδηροδρομική συγκοινωνία κάθε δεκαπέντε ή είκοσι λεπτά.